Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σωσιγένης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σωσιγένης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 1 Μαρτίου 2014

Η ονομασίες των μηνών και η ιστορία του σημερινού ημερολογίου

Στα χρόνια της ΡωμαΪκης Αυτοκρατορίας ο πρώτος μήνας του έτους ήταν ο Μάρτιος.Ονομάστηκε
έτσι από το όνομα του πολεμικού θεού των Ρωμαίων Mars-Martius (δηλαδή του Άρη των Ελλήνων).
Πρωτοχρονιά λοιπον ήταν τότε η πρώτη Μαρτίου, η οποία εξακολούθησε να γιορτάζεται και στα
κατοπινά χρόνια. Η καθιέρωση του ΡωμαΪκου ημερολογίου έγινε επίσημα μόλις το 46 π.Χ απο τον
Ιούλιο Καίσαρα, που σύμφωνα με τον ιστορικό Πλούταρχο ,ζήτησε την βοήθεια του πιο σπουδαίου
Ελληνα αστρονόμου της εποχής,του Σωσιγένη απο την Αλεξάνδρια.Οι Ρωμαίοι δεν ''κληρονόμησαν''
έτοιμο ημερολόγιο απο τους Ελληνες και παιδεύονταν με το αρχαίο Ρωμαϊκο.Στην αρχαία Ελλάδα,
όπως είναι σήμερα γνωστό, δεν υπήρχε ενιαίο ημερολόγιο.Ο Σωσιγένης δημιούργησε ενα ηλιακό
ημερολόγιο με 365,25 ημέρες και απο τοτε καταργήθηκαν τα προηγούμενα Σεληνιακά και
Ηλιοσεληνιακά ημερολόγια που υπηρχαν εως και τους Ελληνιστικούς χρονους.Για να μην ειχε
ελλιπείς ημέρες (0,25) ο Σωσιγένης θεωρησε ότι το κάθε έτος θα διαρκούσε 365 μέρες εκτός από τα
δίσεκτα έτη, τα οποία θα διαρκούσαν 366, καθώς θα προστίθεταν στο Φεβρουάριο μια επιπλέον ημέρα.Ολη η Ρωμαική Αυτοκρατορία ακολούθησε απο τοτε,ένα μοναδικό ημερολόγιο που επικράτησε αργότερα σε ολόκληρη την Ευρώπη για πολλούς αιώνες.Η διόρθωση και αντικατάστασή του έγινε από τον πάπα  Γρηγόριο ΙΓ΄, το 1582 μ.Χ.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν κατά τόπους διάφορα ημερολόγια, όπως το αττικό (αθηναϊκό), των
Λακεδαιμονίων, των Βοιωτών, των Δελφών, της Δήλου, της Κρήτης, των Μακεδόνων, των Κυπρίων κ.ά.Τα ημερολόγια αυτά δεν συμφωνούσαν γενικα μεταξύ τους..Το αττικό έτος άρχιζε την πρώτη νουμηνία (νέα Σελήνη), μετά το θερινό ηλιοστάσιο, των Λακεδαιμονίων κατά τη φθινοπωρινή ισημερία, ενώ το Αιτωλικό άρχιζε το χειμερινό ηλιοστάσιο.Το πιο αξιόλογο και λεπτομερές ήταν το αρχαίο αττικό ή αθηναϊκό ημερολόγιο που για εμπορικούς λόγους έγινε και πιο γνωστό.

Το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο οι Ρωμαίοι ιστορικόι αναφέρουν οτι εφευρέθηκε από τον Ρωμύλο
τον ιδρυτή της Ρώμης, περίπου το 753 π.Χ. Το ημερολόγιο ξεκινούσε το έτος τον Μάρτιο και
αποτελούνταν μόνο απο 10 μήνες.Είχε 6 μήνες των 30 ημερών και 4 μήνες των 31 ημερών.
Οι δυο μήνες του χειμώνα που γνωρίζουμε σαν Ιανουάριος και Φεβρουάριος δεν υπολογίζονταν
οπότε το ημερολογιακό έτος κρατούσε μόνο 304 ημέρες και με 61 ημέρες ''αδιάφορες'' το χειμώνα,ίσως διότι κατά την χειμερινή αυτή περίοδο, οι ρωμαίοι δεν είχαν αγροτικές ή πολεμικές δραστηριότητες.


Το Ημερολόγιο του Ρωμύλου ήταν κάπως έτσι:
    
     Μάρτιος - 31 Ημέρες
     Απρίλιος - 30 Ημέρες
     Mαϊος- 31 Ημέρες
     Ιούνιος - 30 Ημέρες
     Πέμπτος - 31 Ημέρες
     Έκτος - 30 Ημέρες
     Έβδομος - 30 Ημέρες
     Όγδοος - 31 Ημέρες
     Έννατος - 30 Ημέρες
     Δέκατος - 30 Ημέρες

Το 700 π.Χ ο βασιλιάς της Ρώμης Numa Pompilius, θέσπισε ένα άλλο ημερολόγιο, γνωστό στη ιστορία ως ημερολόγιο του Numa.Ο Numa προσέθεσε στο παλιό Ρωμαϊκό ημερολόγιο δύο μήνες,τον Ιανουάριο ως 11ο και τον Φεβρουάριο ως 12ο.

Το Ημερολόγιο του Ιούλιου Καίσαρα ήταν το εξής: 

    Μάρτιος- Martius- αφιερωμένος στον θεό Αρη
    Απρίλιος-Aprilis-από την εορτή Parilia αφιερωμένη στους βοσκούς
    Mαϊος-Maius- αφιερωμένος μήνας στην Μαία την μητέρα του θεού Ερμή
     Ιούνιος-Junius-αφιερωμένος στην θεα Ηρα ,Juno για τους Ρωμαίους
     Ιούλιος-Julius-αφιερωμένος στον ίδιο τον Ιούλιο Καίσαρα
     Έκτος-Sextilis-Ο μήνας αυτός αργότερα ονομάστηκε Augustus προς τιμή του αυτοκράτορα Αυγούστου.
     Σεπτέμβριος-September-Έβδομος μήνας
     Οκτωβρίος-Octomber-Όγδοος μήνας
     Νοέμβριος-November-Έννατος μήνας
     Δεκέμβριος-December- Δέκατος μήνας
     Ιανουάριος-Ianuarius-αφιερωμένος στον θεό Janus, τον διπρόσωπο θεό των Ρωμαίων
     Φεβρουάριος-Februarius-από την εορτή Februalia ,αφιερωμένη στην αγνότητα και στην  χθόνια θεότητα Φεβρουα.



 Από τον 19ο αιώνα, διάφοροι γνώστες αστρονομίας και μαθηματικών, προσπάθησαν και τελικώς κατάφεραν να δημιουργήσουν σχεδόν τέλεια ημερολογιακά συστήματα. Ένα από αυτά, που έμεινε στην ιστορία ως «Νέο Παγκόσμιο Ημερολόγιο», έφθασε στα πρόθυρα της  καθιέρωσής του, καθώς προτάθηκε στην Κοινωνία των Εθνών το 1939 και δύο φορές στον ΟΗΕ.

Οι αρχές του «Νέου Παγκοσμίου Ημερολογίου» συνοψίζονται ως εξής:
    Ο αριθμός 365 (διάρκεια σε ημέρες του κοινού έτους) δεν διαιρείται με το 7. Αν από το 365 αφαιρεθεί το 1, προκύπτει ο αριθμός 364 ο οποίος διαιρείται με το 7.Στο Νεο Παγκοσμίο Ημερολογίο έχει ορισθεί να χαρακτηρίζονται ως ημέρες μηνών ή εβδομάδων οι 364 ενώ η ημέρα που υπολείπεται (μέχρι το 365), χαρακτηρίζεται ως λευκή.Οι 364 ημέρες ομαδοποιούνται σε 52 εβδομάδες, 12 μήνες και 4 τρίμηνα Η λευκή ημέρα των κοινών ετών ειναι μετά την 30η Δεκεμβρίου.Η δεύτερη λευκή ημέρα των δίσεκτων ετών μετά την 30η Ιουνίου.Ο πρώτος μήνας κάθε τριμήνου έχει διάρκεια 31 ημερών και οι υπόλοιποι δύο, 30 ημερών.Ο πρώτος μήνας του έτους και κάθε τριμήνου, αρχίζει ημέρα Κυριακή, ο δεύτερος από Τετάρτη και ο τρίτος από Παρασκευή. Η λευκή ημέρα δεν έχει άλλον χαρακτηρισμό, ως ημέρα κάποιου μήνα ή κάποιας εβδομάδας, και τοποθετείται μετά την 30η Δεκεμβρίου.Τα δίσεκτα έτη, δηλαδή τα έτη των 366 ημερών έχουν και δεύτερη λευκή ημέρα, η οποία  τοποθετείται μετά την 30η Ιουνίου.Το  Νεο.Παγκοσμίο.Ημερολογίο προτάθηκε στην Κοινωνία των Εθνών προκειμένου να καθιερωθεί την 1-1-1939. Η ημέρα αυτή θεωρήθηκε κατάλληλη διότι ήταν Κυριακή και κατά το Γρηγοριανό και κατά το  Νεο Παγκοσμίο Ημερολογίo. Προτάθηκε ακόμη άλλες δύο φορές μεταπολεμικά στον Ο.Η.Ε.. Παρ’ όλον ότι έχει γίνει αποδεκτό από τον Ο.Η.Ε., τα κυριότερα θρησκευτικά δόγματα, τις διάφορες επιστημονικές οργανώσεις και τα εργατικά συνδικάτα, καθυστερεί η εφαρμογή του με το αιτιολογικό ότι θα πρέπει πρώτα να ενημερωθούν σχετικώς οι λαοί.

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Τα ονόματα των 12 μηνών του έτους

Το σημερινό μας ημερολόγιο, που είναι πια παγκόσμιο, έχει την αρχή του στο ρωμαϊκό ημερολόγιο που καθιέρωσε ο Ιούλιος Καίσαρας. Το ημερολόγιο αυτό το δημιούργησε ο αστρονόμος Σωσιγένης, από την Αλεξάνδρεια, επειδή όμως το εισήγαγε και το επέβαλε ο Ιούλιος Καίσαρας, γι’ αυτό και επεκράτησε με την ονομασία ιουλιανό ημερολόγιο.Το ιουλιανό ημερολόγιο έχει ως μόνο σημείο αναφοράς του τον ήλιο, είναι δηλαδή ηλιακό. Η διάρκεια τού έτους αντιστοιχεί στο χρόνο που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο συνεχείς διαβάσεις του ηλιακού κέντρου από το σημείο της εαρινής ισημερίας, (365 μέρες, 5 ώρες και 49 λεπτά περίπου). Πάνω στο ιουλιανό ημερολόγιο η χριστιανική εκκλησία τοποθέτησε το εορτολόγιό της. Με τον τρόπο που μετριόταν ο χρόνος είχε ως αποτέλεσμα κάθε εκατό περίπου χρόνια να χάνεται μια ολόκληρη ημέρα. Γι’ αυτό το 1582 ο πάπας Γρηγόριος ο ΙΓ΄, για να αποκατασταθεί αυτή η αναντιστοιχία μεταρρύθμισε το ιουλιανό ημερολόγιο, όπως είναι σήμερα. Από το όνομά του ονομάστηκε γρηγοριανό ημερόλογιο.Οι ονομασίες των 12 μηνών και του ιουλιανού και του γρηγοριανού ημερολογίου διατηρήθηκαν ίδιες και είναι λατινικές.Οι Ρωμαίοι είχαν πρωτοχρονιά την πρώτη του Μάρτη και τους μήνες, στην αρχή, τους ονόμαζαν με βάση την αριθμητική τους σειρά: Πρώτος, Δεύτερος κ.λπ. Αργότερα τους έδωσαν ονόματα θεών και αυτοκρατόρων. Έτσι οι επίσημες ονομασίες των μηνών διαμορφώθηκαν ως εξής:

Μάρτιος

Η μοναδική διαφορά του τότε διαχωρισμού του έτους με τον τώρα είναι ότι το νέο έτος ξεκινούσε τον μήνα Μάρτιο για τον αρχαίο κόσμο, και όχι με τον Ιανουάριο όπως σήμερα.Οι Ρωμαίοι όπως είναι γνωστό υπήρξαν μιλιταριστές και ο στρατός τους υπήρξε ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος για την εποχή του, όσο φυσικά βρισκόταν στην ακμή του. Έτσι, ο Θεός του πολέμου Άρης, με την ρωμαϊκή του φυσικά ονομασία Mars,απολάμβανε ιδιαίτερη λατρεία και τιμές από τους Ρωμαίους. Ο πρώτος μήνας του έτους ονομάστηκε Martius για να τιμήσει τον Θεό.Martius σημαίνει «του Μαρς»

Απρίλιος

Ο δεύτερος μήνας του χρόνου ονομάστηκε Aprilis που προέρχεται από την λατινική λέξη «aperere» και σημαίνει «άνοιγμα», μιας και είναι ο μήνας που τα μπουμπούκια ανοίγουν.Κατά μια άλλη όχι παραδεκτή άποψη, ο Απρίλιος πήρε το όνομά του από την Θεά Αφροδίτη, μιας και αυτός ο μήνας υπήρξε αφιερωμένος σε αυτήν. Aprilis σημαίνει «αυτός που ανοίγει»

Μάιος

Ο τρίτος μήνας του έτους ονομάστηκε Maius για να τιμήσει την Μαία, μητέρα του Θεού Ερμή, μιας και την πρώτη μέρα αυτού του μήνα γίνονταν γιορτή προς τιμή της.Η Μαία λατρεύονταν από τους Ρωμαίους ως Θεά-προστάτιδα της Τιμής και του Σεβασμού.Maius σημαίνει «της Μαίας»

Ιούνιος

Ο τέταρτος μήνας του έτους ονομάστηκε Junius για να τιμήσει την Θεά Ήρα, με την ρωμαϊκή της φυσικά ονομασία Juno.Junius σημαίνει «της Τζούνο»

Ιούλιος

Ο μήνας αυτός αρχικά ονομαζόταν Quintilis που σημαίνει «πέμπτος». Το 44 π.Χ.όμως, μετονομάσθηκε σε Julius για να τιμήσει τον Ιούλιο Καίσαρα και να υπενθυμίζει την τραγική δολοφονία του.

Αύγουστος

Αυτός ο μήνας αρχικά ονομαζόταν Sextilis που σημαίνει «έκτος». Το 8 π.Χ. μετονομάστηκε σε Augustus προς τιμή του αυτοκράτορα Αυγούστου, που υποστήριζε πως αυτός είναι ο τυχερός του μήνας.

Σεπτέμβριος

Ο μήνας ονομάστηκε Septimus που σημαίνει «έβδομος». Κατά καιρούς μετονομαζόταν σε ονόματα ρωμαϊκών αυτοκρατόρων, από τους ίδιους τους αυτοκράτορες, που ζήλεψαν την δόξα του Ιούλιου και του Αυγούστου. Κανένα όμως από αυτά τα ονόματα δεν παρέμεινε για πολύ γνωστό ως το όνομα αυτού του μήνα.

Οκτώβριος

Ονομάστηκε τον ελληνικό αριθμό οκτώ που στα λατινικά παραμένει ο ίδιος, δηλαδή octo.

Νοέμβριος

Ονομάστηκε Nonus που σημαίνει «ένατος» από τον λατινικό αριθμό nove, το ελληνικό δηλαδή εννιά.

Δεκέμβριος

Ονομάστηκε Decimus που σημαίνει «δέκατος» από τον λατινικό αριθμό decem, το ελληνικό δηλαδή δέκα.

Ιανουάριος

Ο μήνας αυτός ονομάστηκε Januarius και πήρε το όνομά του από τον καθαρά ρωμαϊκό Θεό Janus, τον διπρόσωπο Θεό της Αρχής και του Τέλους. Το όνομά του προέρχεται από την ετρουσκική λέξη «jauna» που σημαίνει «πόρτα», γι αυτό λατρεύτηκε και ως Θεός-Φύλακας των Εισόδων και Εξόδων.

Januarius σημαίνει «του Τζάνους»

Φεβρουάριος

Ο μήνας ονομάστηκε Februarius κατά μια εκδοχή για να τιμήσει την Θεά Juno Februa, η οποία κατά την ρωμαϊκή μυθολογία είναι η μητέρα του Θεού Mars (Άρης) και Θεά του Πάθους. Στις 14 του μήνα ήταν η γιορτή προς τιμή της και προς τιμή του έρωτα (εορταστική ημέρα που επιβιώνει μέχρι σήμερα ως ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου).Κατά μια άλλη εκδοχή, ο μήνας πήρε το όνομά του από τον Februus, Θεό των Νεκρών. Ως τελευταίος μήνας του ρωμαϊκού έτους, γίνονταν μεγάλες τελετές εξαγνισμού καθώς και η εορτή των νεκρών. Februus είναι η ετρουσκική ονομασία του δικού μας Άδη, που λατρεύτηκε από τους Ρωμαίους αρχικά με το ετρουσκικό του όνομα και αργότερα με το λατινικό όνομα Pluto.